परिपूर्ण आहार की संतुलित आहार ?

भारतीय संस्कृ तीत एखादा पदा थि्ब टाळण या चा सल् ा ा म ् ण लू न द् द् रि मुख द् न दान रि णा ् ीं मध यहे ् व तंत्र मान द् स क तोच द् न यम स वायं ना ् ाग लू ् ोई ् , असं ना ् ी. द् व कार म ् ण लू न मान य ता रिा प्त ना ् ी. तरी ् ी, अन् ा ला ‘पूर्णब्रह्म’ मानलं कुपोष र ाचं ि वं रू प! आरोग य दायी खाण या च या अ द्त र हे की ध या सामुळ हे जातं. आजी सांगायची, “जे प लू व वी कुपोषणाची च चा्ब करताना रिा मुख या न हे ् ोणाऱ या ि ारीर र क आ द् ण मान द्स क कृ म ळेल ते क तज्ञते नं खा!” म अ न्ना ची कमतरता, गर रर ी आ द् ण अपुरा आ ् ार पर र णामांचा तज्ज ां कडून अभ या स के ् ा जात यांचा चार के ् ा जायचा. मात्र, पुर हे सं अन्न द् व आ ्हे . मात्र, आजच् ा काळात उप ् ब ध अस लू न ् ी चुकीच या आ ् ार द् न यमांमुळ हे उपचारांची सुरुवा ि स वी कारा ि ू ि ा कडे पाहण् ा चा दृष् टिकोन अन् पोषणाची कमतरता द् नमा्ब ण ् ोऊ ि कत हे . ्यहे वर मात करण या साठी प द््् ं या सम ऑ थि थोर हेसकस यासदृ ि रि वृत् ी मध यहे व यक्ती् ा पाऊ ् म ् णज हे आपल या खाण या च या सवयींचा बदलताना द द सतो आहे. का ् ी पदा थि्ब अ ् वा् ्थ य कारक वाटू ् ागतात. आ द्ण त यां चा आयुष या वर ् ोणाऱ या पर र णामांचा कुणी व्हेगन आ ् ाराचा आग्र ् धरतं, त हे टाळण या च या यत ना त ती संप लू ण्ब अन्नगटच रि रिा मा द्ण कपण हे द् व चार करणं. कुणी ग्लूट हे नमुक्त आ ् ार घ हे तं, कुणी ् ो- आ ् ारात लू न वगळू आ ् ाराती ् द् न यमांमुळ हे सतत द् च ं ता कार्ब डाएट करतं, कुणी साखर प लू ण्ब पण हे वाटत अस हे् , वजन कमी ोत अस हे् , ् टाळतं, तर कुणी केवळ सेंद्रिय अन्नच खातं. पोषणत लू ट द् नमा्ब ण झा ् ी अस हे् द् क ं वा परिपूर्ण आहा परिपूर्ण आहा ि ि की की कीटो डाएटपास लू न क् ी न ई द् ट ं गप य यंत अन हे क सामा द् ज क आयुष या वर म या्ब दा य हे त असती ् , आ ् ारपद्धती ् ोक द् रिय झाल या आ ्हे त. तर डॉक ट रांचा सल् ा घ हे णं आवश य क आ ्हे . यांपैकी का ् ी पद्धती िष्ट वैद्यकीय द् वद् गरज हे नुसार वैद्यकीय त ज्ज , आ ् ारत ज्ज संतुलित संतुलित आहा आहा ि ि ? ? पर र स्थितीत उपयुक्त ठरू कतात. डॉक ट र ि आ द्ण मान द्स क आरोग य त ज्ज यांच या द् क ं वा आ ् ारतज्ज ां च या सल लया न हे त या मा ग्ब द ि्ब नाखा ् ी उपचार के ्हे जाऊ ि कतात. ् वी कारण या त का ् ीच गैर ना ् ी. रि श न द् नमा्ब ण अ न्नार द्द ् च या अवा ् त व भीती, चुकीच या ् ोतो तो या पद्धतींचा अ द् त र हे की आग्र ् धर ् ा समजुती आ द् ण कठोर द् न यम यांवर काम करणं जातो, त हे व् ा . ज हे व् ा आरोग य दायी खाणं ा ् ती ् ी र ं द. डाळींमध यहे का रथो् ायड् हे ट स असतात अ न्न ार द्द ्् ी सा ि ंक र नवतो. ि कत हे . पर र णामी, ि रीरा ् ा आवश य क ा त या ती ् म ् त् वा चा भाग असतो. ् व हे काचा षय न रा ् ता आयुष या वर यंत्रण द् व द् व द् न म ् ण लू न डाळी कमी. एखा द्य ा पदा थिा्ब त रसायनं य लू ट् लू र सव्द्ड ओ, इन ्टाग्रा मवरी ् असणारी रिद्थि नं, जीवनसत् वं , ख द्न जं आ द् ण उद् द्द ष्ट त यहे क पदा थिा्ब् ा ‘पर र प लूण्ब ’ नवणं रि र ठ हे वणारा अट्ट ् ास र नतो, त हे व् ा त या च हे पर र णाम असण या ची ि क य ता आ ्हे म ् ण लू न तो ् ी नको. डाएट गुरू, आरोग यद्व षयक पॉडका ्ट ऊ जा्ब पुर हेि ा रि माणात द् म ळत ना ् ीत. नस लू न, ि रीरा ् ा आवश य क पोषण द हे णारा, ि ारीर र क आरोग यार रो र रच मान द् स क आ द्ण असं करत करत आ ् ाराती ् पदा थिायं ची आ द्ण इंटरन हे टवरी ् मा द्् ती यांमध लू न रि त यहे क वजन कमी ् ोणं, अ ि क्तपणा, थि कवा संतु द्् त आ द् ण व य व ् ा य्ब आ ् ार ् वी कारणं सामा द् ज क आयुष या वर ् ी ् ोऊ ि कतात. संख या कमी ् ोत जात हे . खाण या साठी उप ् ब ध पदा थिा्ब च हे संभाव य धोके ि ोध ्हे जाऊ ् ागतात. आ द् ण पोषणतुटी ी त या ची संभाव य णं ् ्क् ्हे असतं. आपल या भारतीय ताटाकड हे पा द््् ं , ‘ऑ थि थोर हे सकस या’ या संकल प न हे त अस ्हे ल या प या्ब यांप हे क् ा टाळायच या पदा थिायं ची अ थिा्ब त, द् डद्ज ट ् माध य मांवर आ ्हे त. या र रो र रच ं ता वाढणं, खाण यार ा र त द् च तर त या मध यहे डाळ, भात, भाजी, पोळी, ताक, आरोग य दायी द् क ं वा योग य अन्न खाण या चा यादी मोठी ् ोत जात हे . िहे वटी व यक्ती अन्न खात आरोग यद्व षयक मा द्् ती द् म ळवणं चुकीचं अपराधी वाटणं आ द् ण सामा द्ज क को द् िं र ीर आ द् ण इतर पदा थिायं चा समतो ् अ द्त र हे की ध या स म ् त् वा चा असतो. याची ना ् ी, तर अ न्न ार ा र त ् व तः तयार के ्हे ल या ना ् ी. मात्र, अपुरी मा द्् ती, अ द्ति योक्त दाव हे का य्ब क्र मांपास लू न दूर रा ् णं अस हे पर र णाम ् ी साधण या ची परंपरा द् द सत हे . अ थिा्ब त, रि त यहे काच या सुरुवात अन हे कदा अगदी चांगल या ्हे त लू न हे ् ोत हे . द् न यमांचं पा ् न करत जग लू ् ागत हे . आ द्ण वैय द्क्त क अनुभवांवर आधार र त सल् हे द् द स लू ि कतात. अ थिा्ब त, ् ी ्क् णं द् द स ् ी आरोग य स्थितीनुसार आ ् ारात र द ् आवश य क ‘आजपास लू न जंक फूड र ं द!’ वटी श न पडतो, “मग खायचं तरी िहे रि यांना वै ्ज ाद्न क सत य समजणं धोकादायक म ् णज हे ऑ थि थोर हे सकस या आ ्हे च, असं ना ् ी. अस लू ि कतात; मात्र, कोणता ् ी पदा थि्ब केवळ अतिशय उत्तम त िर्णय. काय?” ‘ द्ड टॉक स ’, ‘क् ी न ई द् ट ं ग’, ‘नो ठरू ि कतं. रि त यहे क व यक्ती ची ि ारीर र क गरज, त या मागी ् इतर वैद्यकीय आ द् ण मान द्स क भीतीपोटी वगळण या ऐवजी त या ची खरी गरज मग साखर ंद, मैदा ं द, त हे् ं द, दूध र र र टॉ सकस न’ आ द्ण ‘१०० टक् े नैस द्ग्ब क’ अ ि ा आरोग य स्थिती आ द् ण पोषणाची आवश य कता कारणांचा ् ी द् व चार करावा ् ागतो. समज लू न घ हे णं म ् त् वा चं आ ्हे . आरोग या चा अट्टहास ि को, सम ि ोल हवा! र ंद! फळांमध यहे नैस द्ग्ब क साखर असत हे म ् ण लू न सं ्ज ां चा सतत ोणारा मारा अन हे कांना सामान य ् हे गव हे गळी असत हे . त या मुळ हे एखा द्य ा व यक्ती् ा व ऑ थि थोर हेसकस या न व्थो सा ् ा सध या स व्ब