दिव्य सोहळा पाहुनी डोळा....

१४ पुणे, मंगळवार, २८ जुलै ते ३ ऑगस्ट २०२६ IN दिव्य सोहळा विठ्ठलाचा जयघोष करत एका आ त ्त ओढीने लाखो ि ारकरी पंढरीच् ा दिशेने धा ि घेतात. काही मागणी नसते कसली अ व िलाषा नसते अंतरी एकच धा ि ा असतो तो विठ्ठलाचा!! म्ह णूनच एक तरी ि ारी अनु िि ा ि ी असं म्ह पाहुनी डोळा.... णतात.. अशाच ि ारीच् ा आनं ि सोहळ् ा मध् े सह ि ागी झालेल् ा काही सेल लव रिटींच् ा मनातील या ि ा ि ना... मला वारीत खरा जन्म भरून पावल् ा चा वारीतून म म ळतं माणुसकी जागी पांडु रंग भेटला! साक् ा त् ा र जगण् ा चं बळ ठेवण् ा चा संदेश “विठ्ठलभक्तीचे रिंगण असणा ि ा जून म वह ना उजाडला क ती पंढ ि ीच ्या देहू - आळंदी ते पंढ ि पू ि ि ा ि ीत लाखो लोक जात-पात ध म्त ि ा ि ी सोहळा प्र त्यक्ष अनुभ ि णे ि ा ि ीची ओढ प्र त ्ये कालाच लागते. तसा पा ्य ी चालत जाण ्या ला ख ि ी सोडून सहभागी होतात. एकमेकांना हा एक अद्भूत भक्तीआनंद मी आधी देहू-आळंदी ते पंढ ि पू ि हा ि ा ि ी म ह णतात. त ्या मुळे 'माऊली', ' ि ाम कृष ण ह ि ी' म ह णत आहे. झी टॉक ती जच ्या ‘गज ि २०-२१ वदि सांचा ि ोमांचका ि ी प्र ि ास मी ि ा ि ी केली असं म ह णता वक त ्ये क वक लोमीट ि पा ्य ी प्र ि ास क ि तात. क तीत ्तनाचा सोहळा आनंदाचा’ ि ै ्यवक् क ि ीत ्या केला होता. पण ्य ं दा ्य े णा ि नाही. मी एक वदि स जेव हा ि ा ि क ि ी चं द् भागेत स ना न क ि तात ्य ा का ्य्त क्रमामुळे २०१८ मनात एक ि ेगळीच कल प ना आली. जेजु ि ीमध ्ये ि ा ि ीत सहभागी तेव हा अक्ष ि शः डोळ ्या त पाणी असतं. पासून मला ि ा ि ी ज ि ळून मुलगा सोहम, पत नी सु वच त् ा , सोहमची पत नी पूजा आ वण झाले होते. जेजु ि ीत पालखीच ्या स िा गताला जणू काही विठू माऊलीनं आपल ्या ला त ्या च ्या घ ि ी आमं वत् त अनुभ ि ण ्या ची संधी वम ळाली. ि ा ि ीत आलेले त ्यां ची संपू ण्त टेक् न कल टीम ्य ांच ्या उत सा हातून 'आदेश भंडा ि ा उधळला होता. अ वत श ्य चैतन्यपू ण्त असं केलं ्य , तो स ि तः समो ि उभा आहे, असं ि ाटतं. त ्या च ्या घ ि ात सुंद ि अनुभ ि , सुचलेल ्या कविता आ वण वन ष् ाि ंत विश ि ' ्य ा माझ ्या ओटीटी चॅनल िि ही ि ा ि ी जगभ ि ातील ि ाता िि ण होतं. इतक ती ग द दी आ वण गदा ि ोळ आपण जे ि ण क ि तो ्य , नदीत अंघोळ क ि तो ्य , अशा भा ि ना ि ा ि कऱ ्यां ची असामान्य भक्ती ्य ा आठ ि णी मनाला भाविकांप ्य यंत पोहोच ि ण ्या चं ठ ि लं आ वण अ ि घ ्या दोन असूनही मनाला ख ि ी शांती ि ा ि ीतच वम ळते, असं असतात. वत् े कुणीही ग ि ीब- श् ी मंत नसतं. सगळा अहंका ि नेहमीच आनंद देतात. ्य ं दा माऊलींची पालखी वदि सांत आमची त ्य ा ि ी झाली. देहू-आळंदीतील प्र स् ा न मला ि ाटलं. ि ा ि ीत कोणताही मोठेपणा नाही, संपून जातो. एका ताला- सु ि ात चालत िषा्त नु िष्त ि ा ि ी लोणंद परिस ि ातून जात असताना मी पुन हा एक सोहळ ्या चे ते अभूतपू ि्त भ वक् म ्य ि ाता िि ण शब दां त मांडणे कोणतं बंधन नाही. ि ा ि ी आपल ्या ला साधेपणा, क ि णा ि े अनेक लोक आहेत. वत् े अब जा धीश लोकही पांढऱ ्या वदि स ि ा ि ीत सामील झाले होते. ्य ा प्र ि ासात कठीण आहे. इंद् ा्य णी दु ् डी भरून ि ाहत होती, मुसळधा ि ख ि ेपणा, द ्य ाळूपणा वश क ि ते. आजकाल कपड ां मध ्ये असतात आ वण हाता िि पोट असलेले ग ि ीबही एका वद ंडीतल ्या ज ्येष् ि ीणेकऱ ्यां शी झालेली भेट पाऊस होता; पण ि ा ि कऱ ्यां चा उत सा ह आ वण विठ्ठल कोणी एखाद् ा ला एक कप चहा देखील पाजत पांढऱ ्या कपड ां मध ्ये च असतात. तुम ही सगळे माणूस आहात, माझ ्या साठी अत ्यं त खास ठ ि ली. १९७२ पासून नामाचा गज ि ्य ापुढे अडचणी वफ््या पडल ्या . शेतीची कामे नाही. पण ि ा ि ीत ि ा ि क ि ी एकमेकांना घास तुमच ्या तली माणुसक ती जागी ठे ि ा, हा विठू माऊलीचा सलग ि ा ि ी क ि णाऱ ्या ्य ा माऊलींना ‘का ्य मागणे बाजूला ठे ि ून आलेल ्या हजा ि ो ि ा ि कऱ ्यां चे ते खेळ, भजन भ िि ल ्यावशि ा ्य जे ि त नाही. अनेक प्र ा णी देखील सगळ ्या त मोठा संदेश आहे. तुमच ्या तली माणुसक ती संपली त ि आहे?’ असे विचा ि ले, तेव हा त ्या म ह णाल ्या , ‘८४ आ वण वन ष् ा पाहून 'ही ऊ जा्त ्य े ते त ि ी कुठून?' हा प्र श न ि ा ि ीत असतात त ्यां चीही खूप काळजी घेतली तुम ही जना िि व हा ल. त ्या मुळे ि ा ि ीचा अनुभ ि अ वत श ्य अद् ु त लक्ष ्य ोनींनंत ि वम ळालेल ्या ्य ा मान ि ी जन मा त फ क् पडल ्यावशि ा ्य ि ाहत नाही. पुण ्या त पुणेक ि ांचे आद ि ा वत थ्य, जाते. त ्या मुळे ि ा ि ी आ वण ि ा ि ीचं जग खूप ि ेगळं असतो. तुम ही जेव हा विना चप प लेचे पा ्य ी चालत असता आ वण पांडु ि ंगाच ्या भक्तीत मन एकरूप व हाि े, बाक ती नश िि वमत् सुबोध भा ि ेच ्या कुटुंबाची खंडोबा मं वदि ातील से ि ा, आहे. ि ा ि ीने का ्य वद लं हे माझ ्या पे क्षा जास त मुखात फ क् हरिनाम असतं, तेव हा ल क्षा त ्य े त क ती ्य ा वशि ा ्य काहीच नको.’ वक ती ि ा ि ी झाल ्या हे मोजले त ि आ वण त ्या नंत ि चा आव हा नात म क वदि ेघाट... घाटातील ती चांगलं माझे पती आदेश बांदेक ि सांगू शकतात. दुस ि ं काहीच नाही ्य े. आपण उगाच अहंका ि क ि टाळून मनात 'मी-पणा' ्य े ईल, म ह णून तेही न मोजणा ि े चढण चढताना ज् ा नोबा-तुकोबांच ्या ज ्य घोषाने श ि ी ि ात ि ा ि ी न ि ीन ऊ जा्त देते, जगण ्या चं बळ देते. बसतो, विनाका ि ण भांडत बसतो, उगीच एकमेकांचा द् े ष हे ि ा ि क ि ी देहातील अखे ि च ्या श िा साप ्य यंत ि ा ि ी एक ि ेगळीच शक्ती संचा ि त होती. जेजु ि ीत भंडाऱ ्या ची सध ्या च ्या नका ि ात म क ि ाता िि णात जे वडप्रे शन क ि तो. प्र त ्ये क लहान- मोठा माणूस एकमेकांना माऊली घडण ्या ची आस बाळगून आहेत.मी जेव हा त ्यां चे उधळण, खंडे ि ा ्य ाचे द श्त न आ वण ते ् े अचानक सु वच त् ा चे ्य े तं, ते ि ा ि ी मुळासकट काढून टाकते. ज् ा नेश िि म ह णून एकमेकांच ्या पा ्य ा पडतो. ग ि ीब- श् ी मंत प्र त ्ये क जण ना ि विचा ि ले, तेव हा हसत उद् ाि ले, ‘माझे ना ि ही ि ा ि ीत सहभागी होणे, हा आमच ्या साठी मोठा सुखद धक् ा माऊली, तुका ि ाम महा ि ाज आ वण पांडु ि ंगाच ्या एकमेकांना आद ि देतो. सगळे एकमेकांना समान ि ागणूक त ्या चेच आहे... पांडु ि ंग!’ कोणतीही अपे क्षा न होता. तो क्ष ण माझ ्या साठी ही ि ा ि ी 'सुफळ संपू ण्त ' क ि णा ि ा च ि णी ए ि ढंच मागणं 'जे खळांची व ्यं कटी सांडो देतात, हेच माणुसक ती चं मोठं लक्षण आहे. कदा वच त अन्नदान ठे ि ता वन स सी म भक्ती क ि णाऱ ्या ्य ा वन ष् ाि ंत ि ा ि क ि ी ठ ि ला. अखे ि पंढ ि पु ि ात चं द् भागेच ्या ि ाळ ि ंटात पोहोचलो. । विश ि स ि ध म्त सू ्य यें पाहो । जो जे ि ां कच छिल तो तें क ि ताना स ि तः विठू माऊली आ वण ि खुमाई ्य े ऊन आपल ्या माऊलीच ्या रू पात मला ि ा ि ीत प्र त्यक्ष ‘पांडु ि ंग’च आषाढी एकादशीला कळसाचे आ वण पांडु ि ंगाचे द श्त न लाहो । प्र ावण जात ॥' हातून जे ि ून जात असतील. आ वण त ्यां च ्या आशी िा्त दामुळेच भेटला, अशा माझी भा ि ना झाली. झाल ्यािि हा जन म भरून पा ि ल ्या चा सा क्षा त काि झाला. सुचित् ा आदेश बांदेकर, आपण पुढचं िष्त भ ि जगत असू, असं मला ि ाटतं. -दीप् ी भागवत (अ वभ नेत् ी ि वनि े वद का) -आदेश बांदेकर (अ वभ नेते) अ वभ नेत् ी , वनमा्त ती मंगेश देसाई, अ वभ नेता, वनमा्त ता