अध्यात्म : रोज पूजा करूनही मन शांत होत नाही, झोप लागत नाही, सतत चिंता वाटते, अशी तक्रार आज अनेकजण करतात. मोबाईल, कामाचा ताण, पैशाची चिंता आणि नात्यांमधील तणाव यामुळे मन सतत अस्वस्थ राहते. यावर मोठा उपाय करण्याची गरज नाही. संतांनी सांगितलेला साधा आणि सोपा उपाय म्हणजे नामस्मरण आणि थोडा वेळ स्वतःसाठी काढणे.
अध्यात्म म्हणजे फक्त मंदिरात जाणे नाही. अध्यात्म म्हणजे स्वतःला समजून घेणे. दिवसातून फक्त दहा मिनिटे शांत बसून स्वतःच्या श्वासाकडे लक्ष दिले तरी मन हलके होते. राग, भीती आणि चिंता या भावना मनातूनच येतात. त्या दाबून टाकण्यापेक्षा त्यांना समजून घेणे हेच खरे अध्यात्म आहे.
पूर्वीच्या काळी लोकांकडे फारशी साधने नव्हती, पण मन शांत होते. याचे मोठे कारण म्हणजे नामस्मरण. काम करताना, चालताना, शेतात काम करताना लोक देवाचे नाव घेत असत. नामस्मरण म्हणजे फक्त माळ ओढणे नाही. नामस्मरण म्हणजे मनाला एका चांगल्या विचाराला बांधून ठेवणे. जेव्हा मन रिकामे असते, तेव्हा त्यात नको ते विचार येतात. नामस्मरणाने मनाला चांगले काम मिळते.
ज्यांना झोप येत नाही, त्यांनी झोपण्यापूर्वी पाच मिनिटे डोळे बंद करून देवाचे नाव घ्यावे. मन हळूहळू शांत होते आणि झोप चांगली लागते. नामस्मरणामुळे माणूस अधिक सहनशील होतो. राग कमी होतो. एखाद्याने वाईट बोलले तरी लगेच उत्तर देण्याची घाई होत नाही. माणूस विचार करून बोलायला शिकतो.
नामस्मरणासाठी वेगळा वेळ काढावा लागत नाही. स्वयंपाक करताना, गाडी चालवताना, ऑफिसला जाताना मनातल्या मनात नाम घेता येते. झोपण्यापूर्वी दिवसभरात घडलेल्या एका चांगल्या गोष्टीची आठवण काढून देवाचे आभार मानावेत. हळूहळू ही सवय लागली की मनाला वेगळीच शक्ती मिळते. जीवनातील अडचणींना सामोरे जाण्याची हिंमत वाढते आणि मन खऱ्या अर्थाने शांत होते.