आज भाऊबीज. बहिणीच्या दारात भाऊ येण्याचा दिवस. ओवाळणीचा दिवस. वर्षभराची वाट पाहण्याचा दिवस. पण पवार कुटुंबासाठी यंदाची भाऊबीज मात्र खूप वेगळी होती. कारण यंदा ओवाळायला दादा नव्हते. यंदा बहिणींच्या घोळक्यात हसणारा, चेष्टा-मस्करी करणारा, सगळ्यांची काळजी घेणारा दादा नव्हता.
भाऊबीजेच्या या दिवशी खासदार सुप्रिया सुळे यांनी मनातील भावना सोशल मीडियावर व्यक्त केल्या. त्यांनी एक जुना व्हिडिओ शेअर केला. त्या व्हिडिओमध्ये दिवाळीच्या दिवसातले पवार कुटुंबातले हसरे, आनंदी क्षण होते. एकत्र बसून गप्पा मारणे, एकमेकांची चेष्टा करणे, दिवाळीचा फराळ, लहानपणीच्या आठवणी. तो व्हिडिओ पाहताना डोळे नकळत पाणावतात.
आपल्या भावना व्यक्त करताना सुप्रिया सुळे यांनी लिहिले, "दादा, तुझ्याशिवायची ही पहिली दिवाळी आणि पहिली भाऊबीज. दरवर्षी या दिवसाची आम्हा सगळ्या बहिणींना किती ओढ असायची! यंदा मात्र भाऊबीजेचा दिवस उजाडला आणि आपल्या असंख्य आठवणींनी मनात गर्दी केली."
दरवर्षी भाऊबीज आली की बहिणींना किती उत्साह असायचा. दादा येणार, त्याची वाट पाहणे, त्याच्यासाठी खास पदार्थ बनवणे, त्याला ओवाळणे. त्या दिवशी घरात वेगळाच आनंद असायचा. पण यंदा तोच दिवस उजाडला आणि घरात शांतता होती. दादाची खुर्ची रिकामी होती. त्याच्या आठवणी मात्र मनात गर्दी करून उभ्या होत्या.
आपल्या जुन्या आठवणींना उजाळा देत त्या पुढे म्हणतात, "आपलं एकत्र येणं, गप्पा, हसणं… आम्हा बहिणींच्या घोळक्यात हरखून गेलेला तू आजही डोळ्यांसमोर उभा राहतोस. तेव्हा अगदी सहज वाटणारे ते क्षण आज किती मोलाचे वाटतात! दादा, आजच्या दिवशी तुझं नसणं मनाला चटका लावून जातं. आम्हा सगळ्या बहिणींना तुझी किती आठवण येतेय, हे शब्दांत सांगणंही कठीण आहे. तू आमच्या मनात कायम आहेस आणि कायम राहशील."
खरंच, माणूस असताना आपल्याला वाटते, हे क्षण रोजचेच आहेत. एकत्र बसणे, गप्पा मारणे, हसणे, हे सगळे सहज वाटते. पण जेव्हा ती व्यक्ती निघून जाते, तेव्हा कळते की तेच क्षण आयुष्यातले सगळ्यात मोठे धन होते. सुप्रिया सुळेंच्या या शब्दांमधून तेच दुःख व्यक्त होते आहे. दादा डोळ्यांसमोर उभा राहतोय, पण त्याला हात लावता येत नाही, त्याच्याशी बोलता येत नाही, हीच वेदना सगळ्यात मोठी आहे.
महाराष्ट्राचे माजी उपमुख्यमंत्री दिवंगत अजित पवार यांचे २८ जानेवारीला विमान अपघातात दुर्दैवी निधन झाले. त्या काळ्या दिवसाने संपूर्ण महाराष्ट्राला हादरवून सोडले. सकाळी बातमी आली आणि क्षणात सगळीकडे शांतता पसरली. कार्यकर्त्यांच्या डोळ्यात पाणी आले. सामान्य माणसाच्या मनातही पोकळी निर्माण झाली. कारण दादा म्हणजे फक्त एक नेता नव्हते, ते घरातल्या माणसासारखे होते. कडक शिस्त, पण आतून मायेचा माणूस.
त्यांच्या जाण्याने पवार कुटुंबावर जणू आभाळच कोसळले. एक भाऊ म्हणून, एक बाप म्हणून, एक काका म्हणून, त्यांची जागा कोणीच घेऊ शकत नाही. त्यांच्या निधनानंतरची ही पहिलीच दिवाळी होती. त्यामुळे यंदा दिवाळीचा आनंदच नव्हता. कुटुंबाने यंदा दिवाळी साजरी न करण्याचा निर्णय घेतला होता. कारण दिवे लावायचे तरी कसे, जेव्हा घरातलाच एक दिवा विझला आहे.
दरवर्षी दिवाळीला एकत्र येणारे पवार कुटुंब यंदा वेगवेगळ्या ठिकाणी होते. काही सदस्य मुंबईत होते, काही जण कामाच्या दौऱ्यावर होते, तर काही जण बारामतीत होते. पण मन मात्र एकाच ठिकाणी होते, दादांच्या आठवणीत. दिवाळीचा फराळ होता, पण त्याला चव नव्हती. घरात दिवे होते, पण मनात अंधार होता.
सुप्रिया सुळे यांनी शेअर केलेला व्हिडिओ पाहून राज्यभरातील कार्यकर्ते आणि नागरिकही भावूक झाले. अनेकांनी त्या पोस्टखाली कमेंट करून आपल्या भावना व्यक्त केल्या. कुणी लिहिले, दादा, तुम्ही नसल्याची जाणीव प्रत्येक क्षणी होते. कुणी लिहिले, ताई, तुमचे दुःख आमचे दुःख आहे. कुणी फक्त हात जोडलेला इमोजी पाठवला. कारण अशा वेळी शब्द अपुरे पडतात.
भाऊबीज म्हणजे फक्त ओवाळणी नाही. ती बहिण-भावाच्या नात्याची आठवण आहे. भाऊ कितीही मोठा नेता झाला, तरी बहिणीसाठी तो लहानपणीचा दादा असतो. त्याच्यासोबत भांडण, त्याच्याकडून हट्ट, त्याने केलेली काळजी, हे सगळे आठवणीत राहते. सुप्रिया सुळेंच्या या पोस्टने महाराष्ट्रातील प्रत्येक बहिणीच्या मनाला हात घातला. ज्या बहिणीने भाऊ गमावला आहे, तिला हे दुःख नक्कीच समजेल.
आज भाऊबीजेच्या दिवशी पवार कुटुंबाच्या घरात ओवाळणीचे ताट तयार असेल, पण त्यात दादा नसेल. बहिणीच्या डोळ्यात पाणी असेल, पण ओठांवर दादाच्या आठवणींचे हसू असेल. कारण दादा शरीराने गेला असला, तरी मनातून तो कधीच जाणार नाही. तो कायम बहिणींच्या मनात राहील.